Just.. WOW!

Just.. WOW!

Langzaam worden we verder meegevoerd de duisternis in. Het schijnsel van de kaarsjes verraadt iets, maar niet veel van onze omgeving. Het is vochtig en onze minimale verlichting schijnt op wat een sprookje of een horrorfilm zou kunnen zijn. Met onze handen tasten we de wanden af totdat een touw binnen handbereik is. Dit provisorisch aan elkaar geknoopte kunstwerk moet ons houvast geven tijdens de afdaling zo’n 3 meter de diepte in. Het water klettert ons om de oren, we zien geen hand voor ogen en met de kaars tussen onze tanden geklemd wachten we op het verlossende stukje rots dat ons voet aan de grond biedt. Eenmaal op vaste rots draaien we opgelucht om. Maar we blijken voor een nog grotere uitdaging te staan, namelijk twee rotsblokken met daartussen een minuscule doorgang en opnieuw een waterval. De gids staat met één been in het gat en maakt wat gebaren om te verduidelijken in wat voor onmogelijke positie wij hier zo doorheen moeten glijden. Ok. 3..2..1.. ‘¡Vamanos!’ Er is nu geen weg meer terug… 

Natuurlijk waterparadijs
In totaal blijkt deze grot, gelegen bij Semuc Champey, 11 kilometer lang te zijn. Na een flink uur glijden, abseilen, zwemmen, springen en klauteren hebben we zo’n 1 km afgelegd. Een onvergetelijke ervaring en de beloning bij aankomst blijkt eveneens fantastisch. Rubbere banden worden ons toegegooid en per tube glijden we met de stroming mee naar de brug aan het einde van de rivier. Groene valleien schieten aan ons zicht voorbij en de zonnestralen lichten het blauwgroene water op. We schommelen en springen van een enorme schommel om vervolgens een uur te hiken naar de top van de berg. Hier komen we voor een bijzonder verschijnsel te staan. Verbluft kijken we over de reling. ‘Wow! Just…Wow!’

Het vijf verdiepingen tellende wonder biedt ons zwemplezier voor de rest van de dag. Aan weerszijden van de natuurlijk infinity pools hebben stromingen gezorgd voor glijbanen in de rotsen. We roetsjen naar beneden, ontdekken een minigrot en terwijl we naar het volgende level zwemmen kijken we uit over een magisch groene vallei. Terwijl de zon steeds meer kleuren aan de omgeving toevoegt leunen we over de rand van de laatste pool en zijn we het er duidelijk over eens: bij deze kunnen wij stellen dat Semuc Champey in de top 3 is beland van mooiste plekken waar wij ooit zijn geweest.

S’avonds delen we enthousiast onze ervaring met andere reizigers. Welke bestemming of ervaring kan deze adrenaline rush nog overtreffen?! Toen wisten we duidelijk nog niet hoe een week later onze grensovergang bij Honduras zou verlopen.. Dit was namelijk moeilijker dan simpelweg twee goedkope vliegtickets Honduras kopen.

3

Tempels, apen en mysteries
Apengebrul, tropische vogelgeluiden en geritsel in de struiken zorgen ervoor dat we op scherp staan. De zon staat op het punt in de jungle te verdwijnen en wij banen ons een weg door felgroene gewassen en eeuwenoude bomen. Met een locale gids zijn we op weg naar Mayatempel 5. Bij het bordje ‘no subir’ kijkt de man enthousiast omhoog en wijst naar de exclusieve klim die ons te wachten staat. Ondanks onze vele vragen en zijn enthousiaste antwoorden blijft het voor ons een raadsel hoe ze duizenden jaren geleden in staat waren zoiets immens als deze tempelconstructies te creëeren. Geografische precisie, exacte echoes en imposante hoogtes liggen verscholen in de jungle bij Tikal. De trappen alleen al hebben de hoogte van ongeveer 80 centimeter terwijl, volgens de archeologen, de mensen toentertijd gemiddeld tussen de 1.30 en 1.50 meter waren. Er bestaan verschillende theorieën om deze wereldwonderen te verklaren. Buitenaardse invloeden zouden een rol gespeeld hebben in het verkrijgen van de wijsheid eveneens als het het innemen van natuurlijke geestverruimende middelen. Hoe dan ook, wij genieten op een eersteklas locatie van een adembenemende zonsondergang met uitzicht over de gehele jungle en haar verborgen tempels.

20140203_125326

Op naar Rio Dulce/ Livingstone
Veel kraampjes, bussen in allerlei kleuren en formaten, een chaos van vrouwen die vers fruit, eten, of frisdrank verkopen en haastige mannen die orde proberen te scheppen in deze ongeorganiseerde chaos. En dat allemaal geheel op hun eigen gestructureerde manier. Dat is waarschijnlijk de beste manier om het busstation bij Flores te beschrijven. We zijn onderweg naar Rio Dulce en de trip erheen, in de lokale ‘chickenbus’, is een attractie op zich. Alsof we het hostel erop uitgezocht hebben, stopt de lokale boot de volgende ochtend precies voor onze vlonder. Tassen gepakt, muggenspray paraat, we zijn klaar om de jungle te ontdekken! Dat we onderweg een bezoekje aan een natuurlijk saunacomplex zouden brengen kwam geheel onverwachts. De grotten die grenzen aan de waterkant blijken hier een natuurlijke warmtebron te zijn met ‘aqua caliente’ (warm water) en stoombaden. Gereinigd en al springen we weer op de boot en aanschouwen het wildlife bij de rivier. Verscholen tussen de bossen meren we aan bij een steiger die leidt naar onze volgende bestemming tussen de bomen, krabben, hangmatten en apen. Bij Finca Tatin gaan we onze batterij de komende dagen even volledig opladen. Het diner is heerlijk en familiair. Je schuift met alle gasten aan 1 lange tafel en zo ontmoeten we de meest uiteenlopende en interessante mensen. Zo ook de laatste dag.

Wat in eerste instantie een normaal natafel gesprek blijkt te zijn, resulteert na 5 minuten in een reading van een Maya priester. Onze geboortedatum is de input voor een ingewikkelde rekensom. Boeken worden boven tafel gehaald en 20 minuten later zijn wij beiden voorzien van een complete profielschets en onze missie in dit leven. Een stilte volgt. Grote ogen, opgetrokken wenkbrauwen en een met wijsheid geslagen ‘wow’ volgen elkaar snel op. Het klopt en de informatie is raker dan raak. Dit is wel even andere koek dan de wekelijkse horoscoop in de Viva. De priester en haar leerling kijken ons instemmend aan en lachen vriendelijk. Ze geven ons mee dat dit is nog maar het begin is en dat wij deze trip nog vaker met soortgelijke wijsheden in aanraking zullen komen. Nuchter als wij zijn nemen we dit met een korreltje zout. Misschien iets met toeval? Maar nee. Ze blijken gelijk te krijgen…

Nieuwsgierig geworden? De WTC reis De Grote Maya Route brengt je langs deze spectaculaire route met voor ieder wat wils..

2

Tips: 
Lanquin – El retiro
Dit hostel is een van onze favorieten dusver. De sfeer is er relaxed. Hangmatten zijn her en der verspreid, de vlonder ligt midden in de blauwgroene rivier, er staat een sauna, de hutten zijn van alle gemakken voorzien, de bar is omringd door schommels en ‘s avonds sluit iedereen aan bij het gezamenlijke diner. De kip van de bbq is de absolute topper!

Boek hier ook de tour voor de Semuc Champey experience. Je vertrekt ‘s ochtend achterin de truck richting het gebied en je bent vervolgens de hele dag zoet met de meest unieke, avontuurlijke en gave activiteiten.
http://www.elretirolanquin.com

Tikal – Jaguar inn
We raden het aan om ‘s middags naar Tikal te gaan. Wanneer je een kaartje na 15h koopt is deze de dag erna namelijk ook nog geldig. Voor de optimale ervaring kan je overnachten in Tikal zelf. Zo kan je ‘s avonds de sunset meepakken en de volgende ochtend de sunrise. Wij hebben een tour gedaan met San Juan agency. Zij weten de juiste spot te vinden voor de sunrise (tempel 5, normaal niet open voor toeristen) en stoppen de beveiliging wat toe waardoor je als laatste het park uit gaat. Mocht je niet veel tijd hebben kies dan voor de sunset want de sunrise is vaak lastig (niet) waar te nemen vanwege de mist.

Tip: eet ‘s avonds bij een van de comedors vlakbij het park en vraag naar een romantisch tafeltje buiten onder de sterren (met kaars) en proef de lokale gerechten.
http://www.jaguartikal.com

Flores – Cool Beans en San Telmo
Flores is een gezellig, knus en vooral klein schiereiland. In 15 min. kan je het helemaal rondlopen. Het is de perfecte tussenstop voordat je naar Tikal gaat. Wij raden aan om de restaurantjes langs het water te bezoeken. Onze tip, ga voor een heerlijk ontbijt naar San Telmo, waar de Chai Té Latte heerlijk kruidig is en voor het diner ga je naar Cool Beans, waar de lichtjes op het terras je het ultieme vakantiegevoel geven.

Rio Dulce – Bruno’s
Het restaurant grenst aan een kleine jachthaven wat een erg mooi plaatje oplevert tijdens de maaltijd. Voor de schoonheid van de kamers is dit niet het beste hostel, maar het is met name een erg handige plek om te verblijven wanneer je de volgende ochtend de oversteek wilt maken naar Livingstone (Vertrekt om 10.00uur). De boottocht is een absolute aanrader. Je vaart langs pelikanen, eilandjes, een fort en de mooiste groene kliffen.
http://brunoshotel.com

In de jungle tussen Rio Dulce  en Livingstone – Finca Tatin Lodge
Onze beste hostel ervaring tot nu toe. Vraag de boot om je hier af te zetten wanneer je richting Livingstone of Rio Dulce vaart. Je waant je in de jungle (we hebben letterlijk apen op ons dak gehad). De cocktails worden met vers fruit gemaakt, de hangmatten liggen heerlijk, het personeel is onwijs vriendelijk en het eten smaakt naar meer. Dit is een plek waar je 1 dag denkt te verblijven, maar niet weg te krijgen bent. Tip, pak een kano en peddel naar Livingstone. (+/- 1.5 uur). Rond vier uur komen ze je ophalen met hun boot.
http://fincatatin.centroamerica.com

Livingstone – Buga mama
Livingstone is zeker een bezoek waard. Probeer de tapado (traditionele vissoep) bij Buga mama voor 95 Quetzales. Een restaurant dat tegelijkertijd een sociaal project is voor de lokale bevolking. Loop vervolgens naar de ander kant van Livingstone, drink uit een cocosnoot en waan je even in klein Jamaica.


Related Posts

No related posts found.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>